Van Ruilen Komt Huilen

Laatst speelde ik met twee vrienden een leuk spelletje. Het heette: "Ik hou een orgie en ik neem mee..."(variant op het kinderspelletje "Ik ga op vakantie en neem mee..."). Vanalles ging er mee: een meisje, een setje stomkaarsen, een paarse tarzan2000 met verwisselbare opzetstukken, drie paarden, het leidse kinderarmpje (een niet nader te noemen persoon met een ietwat groot voortplantingsorgaan), accu-tepelklemmen mét opgeladen accu en noem het maar op. Erg vermakelijk en nog een goede braintraining ook!

Nu waren wij natuurlijk niet de eersten met een 18+ variant op de oude vertrouwde kinderspelletjes. Wie kent er niet het 'naakt twisteren', de ontelbare varianten spellen waarbij gesptript mag worden, kwartetten met 'licht' erotische getinte afbeeldingen en bordspellen met pikante vragen, heel spannend allemaal.

Toch waren er een paar mensen in Nederland die wel een beetje waren uitgekeken op het kleinschalige 'lekker met een aantal vrienden om de tafel vermaak' en besloten het groots aan te pakken. Niet bepaald een variatie op een kinderspel dan wel een variatie op de welbekende kindertraditie 'stickers ruilen'.

Nu kun je in dit geval denken aan een 18+ variatie die neer komt op iets als dubbele memorysets met pornografishe afbeeldingen ruilen met een andere memoryliefhebbers. Maar nee, tijdens het evenement waar ik het over heb werden geen memorysets geruild, noch werden er bordspellen of kwartetplaatjes geruild. Het gewilde ruil-item op de ruilbeurs voor volwassenen was de door vele vrouwen geadoreerde, viberator!

Goed, een viberatorruilbeurs, waarom ook niet?

Er waren wel twee dingen die ik me afvroeg: 1. wat voor mensen komen daar en 2. hoe moet ik dit überhaupt voor me zien?

Als ik een opgewonden, ruim twee jaar seksloze kerel was dan zou ik het waarschijnlijk zo voor me zien. Ik kom binnen door een lange gang, aan het einde van de gang hangen rode gordijnen. De muziek is zwoel, het licht gedimd. Als ik de gordijnen opendoe zie ik daar vrouwen, veel vrouwen, mooie vrouwen. Allemaal hebben ze een viberator die ze om de beurt gebruiken en dan weer ruilen met een andere vrouw. Ze hebben wel handen tekort, dus ik mag helpen. Ik pak de het trillende ding...

Goed, you get the point.

Mijn eigen idee van hoe zo'n ruilbeurs er uit ziet is een tikkeltje anders. Publiek: huishoudbeurs vrouwen. Vrouwen zo tussen de 40 en de 70 (dus zeg maar de leeftijd tussen je moeder en je oma) die daar rondlopen met de viberator in hun handtas. De zaal is TL-verlicht, volgezet met verschillende kraampjes waar je viberators kunt kopen, voelen, ruiken en ruilen. Ieder uur vindt er een workshop 'viberatorgebruik voor beginners' of 'optimaal viberatoronderhoud' plaats die wordt aangekondigd door zo'n geautomatiseerde stationsstem voorafgegaan door één van die fijne supermarkt-reclame-melodietjes.

In de koffiehoek kunnen de oma's en de moeders lekker bijkletsen en hun ervaringen uitwisselen. Echter, aan alles komt een eind. Vijf uur gaan de dames weer naar huis om de maaltijd voor manlief te serveren. Als hij dan vraagt, hoe was de huishoudbeurs? dan antwoordt zij: "ach, wel leuk, maar toch altijd hetzelfde". Maar zij weet dat dit jaar niets hetzelfde is, hoezo van zou van ruilen huilen komen? mama heeft een nieuwe viberator...