Saving the World

Een aantal weken geleden was ik op de Afrika Studieavond in Amsterdam. Ontzettend leuk, de African Thesis award werd uitgereikt, er was een informatiemarkt voor studenten en voorafgaand aan dit alles een studentendebat. Het debat werd geleid door Bram Vermeulen, Afrika correspondent voor het NRC, en één van de stellingen die hij voorlegde was: het is goed dat celebrities zich inzetten voor ontwikkelingssamenwerking.
Mee eens natuurlijk. Tenminste, als ze zouden weten waar ze het over hebben!
Ik citeer Angelina Jolie, momenteel Goodwill ambassador van de UNHCR : "My Christmas message to Colombian refugees and to the millions of displaced people in Colombia is that the world has not totally forgotten them." Je hoort die mensen denken "Fijn hoor Angelina what's your name, neuken?"
Of Bono tijdens zijn concerten: "Every time I clap my hands, a child becomes an orphan due to AIDS" . Gast hou op met klappen en ga wat doen!
Ik vind het fantastisch hoor, dat al die celebrities zich zo 'oprecht' begaan voelen met de mensen die het minder hebben in deze wereld, maar ik vraag me af, hoe kun je iemand met 5 huizen, 30 auto's en een garderobe aan Gucci en Prada in deze context nou werkelijk serieus nemen?
Niet ik het hen kwalijk neem, ik ben blij dat ze het goed hebben, maar ik geloof ze gewoon niet.
In mijn voorstelling is het zo. In het begin is de celebritie nog geen celebritie, maar gewoon een (getalenteerde) zanger, acteur of what so ever zonder een cent te makken. Wordt ontdekt, verdient bakken met geld, is zwaar gewild en geniet van the fame and fortune (en geef ze eens ongelijk). Met die bakken geld gaan ze reizen, eerst naar Parijs, Milaan, New York maar dat gaat natuurlijk vervelen. Van andere celebrities horen ze van exotische oorden als Zuid-Amerika, Azië en Afrika. Tsja en aangezien verre oorden nou eenmaal ongeloofelijk hip zijn moet je daar als echte Hollywoodster natuurlijk naar toe. Eenmaal in Afrika zit je dan als celeb in de meest uitzinnige oorden, rieten hutjes op het witte strand, negertjes die je cocktails brengen en koelte toewaaien, heerlijk. Echter, je bent dan wel celeb, maar dat betekent heus niet dat je boven de rest van de wereld staat, je gaat dus het 'echte' Afrika in, donker Afrika. Gelukkig was je hier op voorbereid dus je trekt je Vercace custom-made afritsbroek aan, je Chloé nonchy basictop gecombineerd met je net nieuwe Birkenstocks. Dolce en Gabbana sunglasses, tropenhoed en up you go. Maar dan schrik je, die mensen zijn wel echt heel arm en extreem zielig. Ze hebben vieze oranje handen omdat ze geen water hebben om te wassen, ze eten met hun handen (die stakkertjes kunnen natuurlijk geen bestek betalen) en ze dragen hun kinderen allemaal zelf! Dat kan echt niet. Terug in Hollywood heb je het bedacht, je gaat die mensen redden. Uiteraard, de VN, de overheden en de NGO's hebben leuk hun best gedaan hoor maar ja, ze missen toch echt één ding, ze zijn niet beroemd. Jij wel en jij kan de mensen bereiken, want hoe bereik je nou beter mensen dan vanaf de rode loper? Dat het jou image opkrikt, je wederom bakken met geld ontvangt door alle interviews en promofilmpjes en dat je weer iets hebt om over te praten op één van de mooie Hollywoodfeestjes, is natuurlijk een te verwaarlozen bijkomstigheid.
Tsja, het lijkt met duidelijk, het is goed dat celebrities zich inzetten voor ontwikkelingssamenwerking. Ik denk zelfs, dat als we in 2015 de Millennium Development Goals bereikt willen hebben, we niet zonder de hulp van onze celebs kunnen. Celebrities will save the world!