Monday, April 23, 2007

Spiegel Aangeboden

Het is altijd geweldig om te zien. Zodra in Nederland de eerste zonnestraaltjes doorbreken stromen de huizen, kantoren en caravans leeg om maar zeker te zijn van een plaatsje in de warmte. Het kan per slot van rekening ieder moment afgelopen zijn.
De temperaturen waar ze in Spanje de cv een graadje hoger bij zetten zijn hier reden genoeg om de meest onhullende outfits uit de kast te trekken. En daar heb ik nou zo nu en dan moeite mee.
Kijk, zomer is heerlijk, een terrasje, het zonnetje, witbiertje en een beetje mensen kijken, want dat doet iedereen...
Nou blijkbaar niet dus, want als jij mensen kijkt ben je je er ook van bewust dat andere mensen even hard naar jou kijken. En als je weet dat mensen naar je kijken, zorg je ervoor dat je enigzins fatsoenlijk bent aangekleed.
Zo moeilijk is het allemaal niet, ik verwacht niet dat iedereen er volgens de laatste mode bij loopt maar er zijn gewoon dingen die niet nodig zijn.
Een té korte broek, niet nodig! Gezondheidssandalen, niet nodig! Je houthakkersblouse in je wortelspijkerbroek proppen en die broek tot aan je middel optrekken zodat je goed op lengte broek ineens toch te kort is en dan daaronder witte sokken met sandalen dragen, sowieso niet nodig!!!
Ik zie het zo. Voordat je een kledingstuk aantrekt heb je in ieder geval twee moment om te besluiten dat wat je hebt aangepast echt te belachelijk is voor woorden. '
Één: je staat in de winkel en je ziet het panterprinttopje van je dromen, je hebt maat L maar je denkt, ach ik probeer gewoon een S-je, komt mn figuur wat beter uit. Je trekt het topje aan, het kraakt een beetje maar goed, een paar keer dragen is dat probleem ook opgelost, en je gaat voor de spiegel staan. Je ziet dat je BH door het topje schijnt, je niet al te bescheiden vetrollen over je ook al net iets te strakke broek vallen en je denkt: "zo, ik zie er goed uit!". De vriendin die je hebt meegenomen bevestigt dat en zegt panterprint ook altijd afkleed. Vijf minuten later sta je met je topje buiten en je bent gelukkig.
Dan heb ik nog zoiets, oké kan aan het licht liggen, lenzen vergeten, pushy verkoopster, maar dan...
Twee: je gaat een avond uit of even langs mijn terrasje en je denkt: "wat zal ik eens aantrekken vandaag? Hmmm ik heb natuurlijk net dat nieuwe panterprinttopje gekocht, ja dat lijkt me wel wat, je trekt het aan, kijkt weer in de spiegel, je vetrollen zijn in het daglicht nog witter en roder dan in de winkel en besluit dan dat het panterprinttopje in combinatie met je voor jouw niet al te slanke benen net iets te korte spijkerrokje jou die dag hot en aantrekkelijk gaan maken. Je vriendinnen evenals je moeder beamen dit en zeggen dat jij het met jouw figuur prima kan hebben.
WAT GAAT HIER MIS!? Iedereen kan je zien...
Als je dan in de zomer langs een terrasje loopt, in zo'n outfit, dan moeten je 'vrienden' wel een ontzettende hekel aan je hebben, anders kun je dat niet maken.
Maar ik geloof dat ik achter de oorzaak van het probleem ben. Die mensen hebben gewoon geen spiegel, die weten het niet. Volgende keer zal ik eens wat aardiger zijn tegen mensen, dan zeg ik gewoon: "Joh, ik ken je niet maar ik heb nog een spiegel over, want zo te zien heb jij er geen, mag je zo hebben". Ja ik denk dat dat het beste is, ik hoef er niks voor te hebben, een bedankje, gewoon dankjewel is genoeg.

Thursday, April 12, 2007

Stijlvol Sterven

Zo, terug van weggeweest. Ja ook ik maak tentamens (sort of dan...). In ieder geval, de reden dat ik weer begin met schrijven is een krantenbericht dat ik vorige week las. Een vrouw was in een hevige rechtsstrijd verwikkeld om de as van haar vader. Wat was het verhaal, de vrouw wilde de as van haar vader tot diamant laten persen! Ja waarom ook niet?
Diamant...het leek me wat onwaarschijnlijk maar na wat zoek- en speurwerk bleek inderdaad dat je de as van een overledene tot een soort 'plastic' diamant kan laten drukken. Het moet niet gekker worden...
Maar serieus, ik vind het echt te bizar, de uitvaarten van tegenwoordig. Waarom niet gewoon een kist, bakkie koffie, plakje cake. Uitvaardland is going mad.
Maar ja aan de andere kant ook wel weer logisch. Je bent je hele leven bezig geweest om hip en vernieuwend te zijn dus moet je dat natuulijk ook wel goed afsluiten.
Te beginnen met de eerste vraag, begraven of cremeren? FOUT!!!het antwoord is vriesdrogen, cremeren is zooooo passé. Ja je kunt je wel laten cremeren, maar dan moet het wel live uitgezonden worden op internet. Ideaal met slecht weer, je familie hoeft niet de deur uit maar kan gewoon gezellig met een biertje en een sigaretje jouw verkoling aanschouwen. Nou goed, vriesdrogen of live crematie en dan, dan moet je een kist hebben.
Gelukkig heeft second life daar iets voor verzonnen. Een competitie waarin je je eigen doodskist kunt ontwerpen. Degene met het mooiste design wint en krijgt zijn ontwerpje in real 'life'' opgestuurd. Perfect, want dood of niet, je moet er wel goed uit zien.
Maar het gaat om het totaalplaatje, want wat is een mooie kist in een kille ruimte. Wat je kiest is een opbaarruimte met designgordijnen en organisch licht. Want stel je voor, straks staan al je vrienden bij je kist en zeggen ze: "ik zei het toch altijd al, 't was echt een suffe hut", dat kun je natuurlijk niet hebben.
Oké, iedereen heeft naar je kunnen kijken. Terwijl er nummers spelen uit de uitvaart top-50 van Dela ga je het vuur in, tijd voor koffie en cake. Weer fout! Koffie en cake is suf, een lekkere cocktail, champagne en petitfours, ook dood heb je klasse. Geld speelt geen rol, je hebt gespaard en als je te jong bent om gespaard te kunnen hebben ben je verzekerd bij 'Can You Dig It'van Nationaal Spaarplan.
Even een zijsprong. 'Can You Dig It'zou eerst 'Pimp My Grave' gaan heten maar dat mocht niet van MTV, toch jammer. Hun introtekst luidt: "Wil jij afscheid nemen met koffie en een klef plakje cake of heb je liever een laatste ritje in een vette auto?" Tsja...
Ja en dan ben je dus verbrand. Hoppa de urn in of lekker uitgewaaierd over de zee. Het kan, maar beter laat je je as verwerken in een inkt en kan je familie jouw verkoolde lichaam ingraveren in dat van hen. Voor altijd bij elkaar.
Na ja of een diamant dus.
Tien jaar later: Je familie zit in zware geldproblemen en het enige wat ze nog bezitten is een mooie diamant...